خبر ایران پلاست
 
نسخه چاپی | ارسال به دوستان

با نگاه بنگاهی نمی توان صنعت را رشد داد 

گفتگوی مشروح : مسئول توسعه خوشه صنعتی اصفهان گفت : با نگاه بنگاهی به صنعت ، نمی توان به پیشرفت آن کمک کرد.
1389/04/05
فروغی در گفتگو با خبرنگار ستادخبری هفتمین نمایشگاه ایران پلاست اظهار داشت : صنعت پلاستیک در ایران از صنایعی است که آزاد و رها بزرگ شده و فراخور نیاز برای هر کسی در این صنف  مجوز صادر شده است و بزرگترین ضعف آن فقدان تشکل هاست . سیاست های حمایتی دولت در صنعت پلاستیک باید به سمت تشکل ها پیش برود  البته تشکل ها قبلا باید هدایت شده باشند و اختیارات شان را بشناسند و اگر صنعت به سمت تقویت انجمن ها و حمایت دولت از انجمن ها پیش برود رشد خواهد کرد.
او در مورد روند تشکیل خوشه صنعتی اصفهان توضیح داد : خوشه به مجموعه بنگاه های کسب و کاری که در یک منطقه جغرافیایی به صورت هم شکل و یا در تکمیل هم فعالیت می کنند، گفته می شود که صنعت پلاستیک نیز دارای خوشه های زیادی است .برای توسعه و رفع اشکالات آن ها و برنامه ریزی برای آینده آن ها ، نماینده ای وارد خوشه ها می شود که می تواند از داخل خود خوشه باشد و یا از طرف نهادهای حامی وارد خوشه شود . نماینده با هم فکری ذی نفعان خوشه برای اهداف و رسیدن آن برنامه ریزی می کنند.سازمان صنایع اصفهان، صنعت پلاستیک این استان را که در صنعت پلاستیک کشور حائز اهمیت است با روش خوشه ای مورد حمایت قرار داد.
وی در خصوص لزوم ایجاد سندیکای کشوری صنعت پلاستیک ایران تاکیدکرد : صنعت پلاستیک در ایران یک صنعت بی هدف و خودجوش است و فعالان صنعت پلاستیک ایران تا به حال طبق هیچ سازمان و یا نظامی اقدام نکرده اند.ابتدا افراد وارد این صنعت شده اند و پس از اینکه دچار مشکل می شوند به فکر تعیین ساختار برای صنایع پائین دستی می افتند.تعاونی ها محصول سیستم حمایتی دولت هستند و محصول تیم فکری تولید کننده نیستند و آن زمانی که حمایت دولت لغو شود عملا تعاونی نیز هیچ گونه بازدهی نخواهد داشت. اتحادیه ها نیز در صنعت پلاستیک ایران ، محصول تشکل اختلافی بین واحدها بوده و بیشتر نقش شورای حل اختلاف واحدها را ایفامی کند.
فروغی ادامه داد:این تشکل¬ها هیچ کدام براساس سیاست گذاری و برنامه برای رشد صنعت صورت نگرفته اند و به همین دلیل نتوانسته اند در این مدت موفق عمل کنند .با این جمع بندی ها اگر قرار است سندیکای کشوری برپایه تعریف استراتِِژیک و فرآیند عمل کنند ، مفید است و اگر تنها بحث حمایتی سندیکا مطرح شود ، هر زمانی که حمایت دولت از این صنعت برداشته شود این تشکل نیز ناکارآمد خواهد بود.سندیکا باید اتاق فکر صنعت باشد اما درکنار این اصل می تواند نقش حمایتی نیز برای صنعتگران ایفا کند.امروز همه تشکل ها طی یک محور واحدی به نام تامین مواد اولیه بحث سندیکا فراگیر کشوری را پیگیری می کنند . سندیکا چون ماهیت حقوقی تجارت ندارد و از این نظر نمی تواند بحث تجارتی داشته باشد و تنها می تواند در سیاست گذاری و قانون گذاری تاثیر گذار شود و اگرنگاه به سندیکا به عنوان منبع تامین باشد ،‌ موفق نخواهیم شد.
او افزود : پس اگر ابتدا جایگاه سندیکا مشخص شود و انتظارات از این تشکل به صورت مدون در آید ،‌ بعد می توان امید داشت که سندیکا در اصلاح مشکلات صنایع پائین دستی موفق عمل کند.همچنین در سندیکا یک چهار چوب حمایتی باید شکل بگیرد که یک ضلع آن را حمایت کننده ، ضلع دیگر را تامین کننده ، ضلع بعد را تسهیل کنندگان کسب وکار وضلع آخر آن را خریداران تشکیل بدهند و اگر هر ضلع این مربع نادیده گرفته شود ، سندیکای صنعت پلاستیک توسعه پایدار نخواهد داشت و برای حرکت بهتر این تشکل به سمت موفقیت باید شورایی در آن متشکل از اعضای تولیدکنندگان ، تامین کنندگان ، تسهیل کنندگان کسب و کار و خریداران با نام شورای راهبردی سندیکا تشکیل شود.
مسئول توسعه خوشه صنعتی اصفهان  درباره جایگاه ایران پلاست در صنعت پلاستیک ایران خاطرنشان کرد : نمایشگاه ها در دنیا برای بالا بردن تکنولوژی ، انتقال تکنولوژی و توسعه بازار برپا می شوند که در ایران اولین دیدگاه اجرایی در برگزاری نمایشگاه در هر صنعت برآورده کردن نیازهای بازار آن صنعت است. در ایران همواره متولیان نمایشگاه ها وزارت بازرگانی بوده است و همین امر متاسفانه تنها در نظر گرفتن بعد بازار را در برپایی نمایشگاه ها ایجاد کرده است.امروز در نمایشگاه ایران پلاست یک پله به سمت عقب رفته ایم تا ابتدا سیاستگذاری کنیم و بعد سیاست ها را به اجرا بگذاریم .
او در ارتباط با لزوم تخصصی شدن بازاریابی در صنعت پلاستیک ایران ، بیان کرد : دنیا به سمت تخصصی شدن حرفه ها رفته است ودر آن تولید کننده فی الواقع تولید کننده و توزیع کننده تنها توزیع کننده است و ایران این چنین چارچوبی ندارد که دلیل آن به نظر من این است که تولیدکننده می خواهد در ایران شریک تمام سودهای حاصله از محصولات تولیدی اش بوده و هیچ گونه هزینه برای بازاریابی  پرداخت نکند و از طریق بازار سنتی به توزیع تولیدات اش بپردازد.اما در زمان حاضر ، بنگاه ها به دلیل تعاملاتی که با شرکت های خارجی دارند به سمت روش های بازاریابی جهانی پیش می روند ودر خصوص شراکت در تمام سودها نیز تولیدکنندگان به این نتیجه رسیده اند که همه جا نمی توانند در سود شریک باشند و همچنین واحدها با اعمال روش های جدید بازاریابی تا حدودی به تامین هزینه های این بخش موظف شده اند.
وی اضافه کرد : نقطه قوت واحدهای چینی در این بوده است که به صورت جمعی بازار را در دست گرفته اند وتشکل های صادراتی را صورت داده اند.ایران هم با توجه به خرد بودن واحدهای کوچک در صنعت  پلاستیک اش باید به سمت تشکیل شبکه بازاریابی و جمع کردن واحدها به عنوان یک تشکل صادراتی و یا تولیدی پیش برود و برای احقاق این طرح در ایران ابتدا باید از نظر فرهنگی تلاش کرد و تولیدکننده را جوری تربیت کرد که در بازار از عضویت درتمام زنجیره های سودی کارخانه چشم بپوشد و سپس در تمام واحدهای خارج حضور یابند و در بازار داخل رونق ایجاد کنند که لازمه آن تشکیل یک تشکل متحد برای صادرات و بازاریابی است.البته در تشکل ها هیچ تولید کننده ای نباید مجری باشد.
فروغی درباره درصد موفقیت بازاریابی در ایران تا به امروز ، عنوان کرد : در بازارهای ایران باید دید طرز فکرها چقدر تغییر کرده اند . امروز شبکه های پخش نسبت به ده سال گذشته رشد قابل توجه ای داشته اند به خصوص در صنایع غذایی ایران و در صنایع پلاستیک نیز نیازمند چنین سیستم توزیعی هستیم اما این صنعت به دلیل تنوع و گستردگی اش زمان زیادی طول می کشد تا بتواند در بحث بازرگانی و بازاریابی به معیارهای جهانی نزدیک شود.