شرکت ملی صنایع پتروشیمی با همکاری شرکت سهامی نمایشگاههای بین المللی ایران و مجوز شرکت توسعه تجارت ایران، نمایشگاه بین المللی ایران پلاست را برگزار می کند.
تاریخچه و ساختار شرکت ملی صنایع پتروشیمی
ایجاد صنعت پتروشیمی در ایران نزدیک به 50 سال قدمت دارد و به دهه 1330 شمسی بر میگردد. در اواخر این دهه، وزارت اقتصاد وقت به منظور گسترش صنایع پتروشیمی در کشور، بنگاه شیمیائی کشور را تاسیس نمود و شرکت مزبور در سال 1337 طرح احداث کارخانه کود شیمیائی مرودشت فارس را به اجرا گذاشت. لیکن از آنجا که رشد این صنعت نیازمند فعالیتهای تخصصی گسترده تر و هماهنگ با صنعت نفت و گاز بود، به زودی ضرورت ایجاد سازمانی برای توسعه و هدایت صنعت پتروشیمی مشهود گردید و به همین سبب در سال 1342 شرکت ملی صنایع پتروشیمی با مالکیت دولت و تحت پوشش شرکت ملی نفت ایران تاسیس و کلیه فعالیتهای مرتبط با ایجاد و توسعه صنایع پتروشیمی در این شرکت متمرکز گردید .
مهندس محمد باقر مستوفی در سال 1344 به عموان اولین مدیر عامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی منصوب گردید و اجرا کلیه طرحهای شرکت ملی صنایع پتروشیمی قبل از انقلاب اسلامی در مدت مدیریت ایشان صورت گرفت.
اکنون شرکت ملی صنایع پتروشیمی، به عنوان یکی از چهار شرکت اصلی وزارت نفت فعالیت میکند. طبق اساسنامه شرکت، ریاست مجمع عمومی صاحبان سهام این شرکت بر عهده ریاست جمهوری اسلامی است و وزیر نفت ریاست هیئت مدیره شرکت را بر عهده دارد.گفتنی است شرکت ملی صنایع پتروشیمی با پیروی از سیاستهای توسعه اقتصادی کشور، سالهاست که سیاست تمرکز زدائی را با هدف بهبود بهره وری سرلوحه کار خود قرار داده است، به گونه ای که اجرای طرحها،عملیت تولید و پخش عمده آن از خدمات مورد نیاز شرکت،توسط شرکتهای فرعی یا پیمانکاران انجام می پذیرد و شرکت ملی صنایع پتروشیمی به عنوان شرکت مادر تخصصی فعالیتهای خود را به وظایفی چون سیاستگذاری، برنامه ریزی استراژیک برای توسعه صنعت و نظارت عالیه محدود ساخته است.
روند توسعه و تحول صنعت پتروشیمی در ایران
روند توسعه و تحول صنعت پتروشیمی در ایران پنج مرحله مشخص را در بر می گیرد. در مرحله نخست در سال 1342 با بهره برداری از واحد تولید کود شیمیائی مجتمع پتروشیمی شیراز آغاز شده و در پایان همان سال نیز شرکت ملی صنایع پتروشیمی تاسیس گردید.(مرحله پیدایش)
در مرحله بعدی و تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، توسعه این صنعت در قالب سه برنامه عمرانی (56-1343)به اجرا در آمد. از عمده اهداف این سه برنامه تامین نیاز داخلی کشور به کودهای شیمیائی و برخی مواد پایه شیمیائی و پتروشیمیائی بود. احداث مجتمع های پتروشیمی رازی(شاهپور)، آبادان، پازارگاد، کربن اهواز(ایران)خارک، فارابی(ایران نیپون ) و طرحهای توسعه پتروشیمی شیراز و انجام بخش عمده ای از احداث پتروشیمی بندر امام(ایران ژاپن)حاصل تلاشهای این دوره است.(مرحله گسترش اولیه)
در فاصله سالهای دفاع مقدس تا اواسط سال 1367 و در پی مشکلات ناشی از جنگ تحمیلی، همزمان فعالیتهای تولیدی شرکت نیز به حداقل رسیده و عملیات احداث بزرگترین مجتمع پتروشیمیائی کشور یعنی پتروشیمی بندر امام متوقف ماند. تنها فعالیت عمده در این دوره تکمیل طرح توسعه پتروشیمی شیراز بود.(مرحله رکود)
سالهای 73-1368 در برگیرنده مرحله سوم تحول و توسعه صنعت پتروشیمی در ایران است.طی این سالهل با به اجرا در آمدن اولین برنامه توسعه جمهوری اسلامی،بازسازی مجتمع های آسیب دیده در جنگ تحمیلی با جدیت پیگیری شد و به تدریج، مجتمعهای آسیب دیده به بهره برداری رسید. در عین حال بهره برداری شماری از طرحهای اساسی شرکت شامل مجتمع های پتروشیمی اصفهان، پتروشیمی اراک(وتکمیل مجتمع بندر امام) آغاز شد.
متعاقب آن و در سالهای برنامه پنجساله دوم توسعه(78-1374) شرکت با ملحوظ نمودن اهداف سوددهی ،توسعه صادرات و خصوصی سازی فعالیتهای خود را دنبال کرد. طی این برنامه، با بهره برداری از طرحهای باقیمانده از برنامه پنجساله اول شرکت تولید محصولات پتروشیمیائی خود را از 4/2 به 11 میلیون تن در سال رساند.(مرحله تجدید حوادث و بازسازی)
در مرحله پنجم، شرکت بر پایه تجربیات به دست آمده از اجرای برنامه های اول و دوم به اجرای برنامه پنج ساله سوم و چهارم به عنوان سر آغازی برای جهانی شدن صنعت پتروشیمی کشور همت گماشت. از جمله اقدامات مهم این دوره می توان به فعالیتهایی چون استفاده بهینه از ظرفیتهای موجود ، ایجاد ظرفیتهای تولیدی جدید،توسعه صادرات، ارتقاءجایگاه پتروشیمی در صادرات غیر نفتی، گسترش فعالیت های خصوصیسازی و عطف توجه خاص به تحقیق و توسعه اشاره کرد.(مرحله جهش و تثبیت)
برنامه بلند مدت شرکت ملی صنایع پتروشیمی از طریق اجرای برنامه های چهارم و پنجم برای دستیابی به فروش 20 میلیارد دلار محصولات پتروشیمی هدف گذاری شده است.در این راستا شرکت ملی صنایع پتروشیمی در سالهای اخیر تمامی تلاش و همت خود را به کار بسته تا با دستیابی به موقعیت برتر و حداکثر استفاده از مزیتهای نسبی کشور-حضوری موثرتر، در منطقه و جهان بدست آورد.نماد چنین حضوری، تغییرات شاخصها و متغیرهای اقتصادی بنگاه چون تولید صادرات،سرمایه گذاری،ارزش افزوده و سهم در تولید ملی،مشارکتهای منطقهای و گستردگی بازارهای هدف صادراتی در برنامه های توسعه پنج ساله کشور است،که مهمترین پیش نیازهای آتی توسعه پتروشیمی را فراهم می آورند.